Welkom op de site die ter ere van het XIIe lustrum van de VGSR in het leven is geroepen! Op 14 december 2010 mag de Vereniging van Gereformeerde Studenten te Rotterdam gedenken en vieren dat zij 60 jaar eerder is opgericht. Aan de Adriën Mildersstraat kwamen op die bewuste dag in 1950 enkele gereformeerde studenten samen uit onvrede over het christelijk gehalte van hun toenmalige studentenvereniging SSR-Rotterdam. Zij waren het erover eens dat het palet van Rotterdamse studentenverenigingen een essentiële kleur miste en gingen over tot de oprichting van de VGSR.

Nu, 60 jaar later, is de VGSR uitgegroeid tot een rijke vereniging, vol mooie verhalen, gevormd door vele mores, een bakermat van christelijke studentikoziteit, nog altijd gebaseerd op haar peilers studiezin en amicitia. Veranderd in de tijd, door het komen en gaan van haar leden, maar steeds dezelfde in haar doelstelling het gereformeerde studentenleven tot volle wasdom te doen komen.

Leef!
bral, bras, drink, huil, lach, bid en bewonder

Het levenslied is een bekend verschijnsel in het Nederlandse muzikale landschap. Het heeft tot doel het leven te bezingen en ondanks de ernst van de realiteit de luisteraar te inspireren tot het waarderen en het deelnemen aan het leven. Ramses Shaffy was een begaafd liedjesschrijver in dit genre. Ooit schreef hij een lied dat speciaal voor het studentenleven leek te zijn geschreven: Bral, bras, drink, huil, lach, bid en bewonder en dit is dan ook de ondertitel van het lustrumthema geworden.

Voor dit lustrum hebben wij deze boodschap aan alle studenten en die van de VGSR in het bijzonder. In het thema: Leef! bral, bras, drink, huil, lach, bid en bewonder komen wij tot een ode aan het studentenleven en een oproep om de mogelijkheden die het studentenleven biedt u niet te laten ontnemen. Geniet! Ga op in het studentenleven, kom net kijken, overwin je angsten, ontdek nieuwe mogelijkheden, overdrijf, vlieg te hoog, ga op je bek, ontwikkel jezelf, gebruik je talenten, misluk af en toe, leer daar weer van, heb je leven op orde, zak een avond door, vergeet je goede voornemens, heb er spijt van, begin opnieuw, bedenk bij dit alles dat God je aan zijn oordeel onderwerpt. Kortom: Leef!

In het logo herkent u dit gevoel. Het enthousiaste, levendige grasgroen en het diepe, traditionele mosgroen gecombineerd met het Rotterdamse, stoere VGSR-groen komen tot een uitbarsting van studentikoze levensvreugde. Laten wij de beker van vriendschap heffen, het tegengif voor verdriet. Op de VGSR: opdat zij leve!

Matthijs Lems
h.t. Praeses Lustrumcommissie der VGSR